است ، ( لذا ) ترسيدم كه بين من و او خونهائى ريخته شود ، به خدا قسم من خوشحال نيستم كه خدا را در صورتى ملاقات كنم كه خون مسلمانى بنا حق ريخته شود . [ جنگ على ع با معاويه ] ابو نعيم حديث اجتماع امت را بدور معاويه از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله به طريق روايت كرده است . اگر كسى اشكال كند و بگويد : على عليه السّلام هم مثل امام حسن عليه السّلام ميدانست كه بالاخره مردم دور معاويه را خواهند گرفت پس براى چه آن حضرت با معاويه ( لع ) جنگ كرد و آن همه خونها در بين آنها ريخته شد ؟ ! . جواب ، چند وجه است ، اول : اينكه مولاى ما على عليه السّلام مأمور بود كه با سه دسته جنگ كند : 1 - ناكثين كه طلحه و زبير و عائشه باشند 2 - قاسطين كه معاويه باشد 3 - مارقين كه اهل نهروان باشند ، پس آن حضرت مأموريت خود را انجام داد . دوم : وقتى كه مولاى ما على عليه السّلام خبر داد كه سلطنت بمعاويه و بنى اميه خواهد رسيد از آن حضرت پرسيده شد ، پس چرا شما با معاويه جنگ ميكنى در صورتى كه ميدانى سلطنت به او منتهى مىشود ؟ فرمود : من عذرى دارم كه پيش خداى عز و جل موجّه است ، و باقى اين حديث بعد از اين خواهد آمد . سوم : اينكه على عليه السّلام ميدانست كه اگر با معاويه نجنگند امر بر مردم در بارهء اعمالى كه از معاويه و بنى اميه سر ميزد مشتبه ميشد و اكثر مردم گمان ميكردند كه على نسبت بخلافت معاويه راضى بوده است .